„DOM YOGI”

„Yoga house on a clif”

Architektura w harmonii z naturą | Projekt konkursowy| Young Architects Competitions

Koncepcja budynku przeznaczonego do praktyki jogi i medytacji powstała w odpowiedzi na wyjątkowy kontekst naturalny – leśny krajobraz, zróżnicowane ukształtowanie terenu oraz potrzebę stworzenia przestrzeni sprzyjającej wyciszeniu i kontemplacji. Głównym założeniem projektu było wpisanie architektury w naturalne zbocze, przy jednoczesnym zachowaniu istniejącego charakteru otoczenia. Bryła budynku przyjmuje organiczną, opływową formę, której płynna geometria nawiązuje do naturalnych struktur występujących w krajobrazie. Jej wydłużona sylwetka, częściowo zawieszona nad nachyleniem terenu, nadaje obiektowi lekkości i pozwala ograniczyć ingerencję w istniejące ukształtowanie działki.

Dominującym materiałem elewacyjnym jest drewno, którego pionowe rytmy tworzą subtelną, przestrzenną strukturę fasady. Zestawienie pełnych, drewnianych powierzchni z dużymi przeszkleniami pozwala uzyskać równowagę pomiędzy poczuciem intymności a otwarciem na otaczającą przyrodę. Panoramiczne okna kadrują leśne widoki, wprowadzając naturalne światło do wnętrza i zacierając granicę pomiędzy architekturą a krajobrazem. Istotnym elementem koncepcji jest również sposób zagospodarowania terenu. Kamienna ścieżka prowadząca do wejścia, drewniane platformy wypoczynkowe oraz naturalne materiały nawierzchni tworzą spójną kompozycję, która płynnie łączy budynek z otoczeniem. Rozwiązania związane z wykorzystaniem energii słonecznej uzupełniają założenia projektu o aspekt środowiskowy.

Yoga House to próba stworzenia architektury, która nie dominuje nad naturą, lecz czerpie z jej form, rytmu i atmosfery. To miejsce, w którym przestrzeń, światło i krajobraz stają się integralną częścią doświadczenia – wspierając koncentrację, regenerację i odnalezienie wewnętrznej równowagi. Projekt opracowany w ramach międzynarodowego konkursu architektonicznego Young Architects Competitions (YAC).

„EMPIRYCZNE OGRÓDKI PIWNE”

„Experiental beer garden”

Projekt konkursowy | Youn Architect Competition | Wyróżnienie

Architektura jako doświadczenie – połączenie tradycji browarniczej, współczesnej gastronomii i przestrzeni spotkań.

Koncepcja Experiential Beer Garden to projekt miejsca, w którym proces warzenia piwa staje się integralną częścią doświadczenia architektonicznego. Główną ideą było stworzenie wielofunkcyjnej przestrzeni łączącej funkcje browaru, restauracji i ogrodu piwnego, w której architektura nie tylko stanowi tło dla działalności obiektu, ale aktywnie buduje jego tożsamość. Projekt opiera się na dialogu pomiędzy przemysłowym charakterem browarnictwa a współczesną estetyką architektury. Charakterystyczne elementy produkcyjne – kadzie, zbiorniki fermentacyjne, instalacje technologiczne i urządzenia browarnicze – zostały wyeksponowane jako ważne elementy kompozycji przestrzennej. Przeszklenia pozwalają obserwować proces produkcji, zacierając granicę pomiędzy zapleczem technologicznym a przestrzenią dostępną dla odwiedzających.

Sercem założenia jest przestrzeń gastronomiczna, której centralnym elementem staje się ekspozycja miedzianych kadzi browarniczych. Restauracja, strefa degustacji i przestrzenie spotkań tworzą otwarte, wielowymiarowe środowisko, sprzyjające integracji i odkrywaniu świata piwa. Uzupełnieniem programu jest zaplecze produkcyjne i magazynowe, zaprojektowane z uwzględnieniem funkcjonalnych powiązań pomiędzy poszczególnymi etapami procesu browarniczego. Architektura budynku nawiązuje do przemysłowej typologii poprzez rytm powtarzalnych, łukowych przekryć oraz zestawienie surowych materiałów z ciepłem drewna i miedzi. Transparentne elewacje, stalowe konstrukcje i świadomie eksponowane instalacje nadają przestrzeni autentyczny, industrialny charakter. Wieczorne oświetlenie wydobywa strukturę obiektu, przekształcając go w rozpoznawalny punkt w otoczeniu.

Experiential Beer Garden to próba redefinicji tradycyjnego browaru – jako miejsca otwartego, angażującego i wielozmysłowego. Miejsca, w którym architektura, technologia, gastronomia i kultura spotkań tworzą spójną całość, a poznawanie procesu warzenia piwa staje się równie ważne jak jego degustacja.

Projekt konkursowy uhonorowany wyróżnieniem w Youn Architect Competition.

„Projekt Toalety Publicznej w Płocku”

„Rwanda Chapel”

Projekt konkursowy | Youn Architects Competitions

Projekt kaplicy w Rwandzie to propozycja architektury sakralnej, która łączy lokalny kontekst kulturowy, naturalne materiały i współczesną formę. Punktem wyjścia dla koncepcji stało się poszukiwanie prostej, ponadczasowej bryły budynku, harmonijnie wpisującej się w otaczający krajobraz. Inspiracją dla bryły budynku stały się dwa charakterystyczne motywy: organiczny kształt ziarna oraz tradycyjna tarcza afrykańska, której geometryczne motywy znalazły odzwierciedlenie w charakterystycznym układzie świetlików dachowych. . Połączenie tych dwóch inspiracji nadaje budynkowi indywidualny charakter, zakorzeniony w lokalnej symbolice i tradycji. W projekcie istotną rolę odgrywa zestawienie naturalnych materiałów i faktur. Ziemiste odcienie, struktura gliny oraz ażurowa, pleciona otulina podkreślają związek budynku z otoczeniem i tradycyjnymi technikami budowania.

Widok z wnętrza kaplicy – tło ołtarza stanowi rozległa panorama pobliskiej doliny.

Wnętrze zaprojektowano jako miejsce skupienia i kontemplacji oraz doznań duchowych poprzez bliskość natury. Otwarta kompozycja przestrzeni kieruje uwagę ku ołtarzowi, za którym rozpościera się panorama otaczającego krajobrazu. Przyroda staje się w ten sposób integralnym elementem doświadczenia duchowego, a granica pomiędzy architekturą a otoczeniem ulega zatarciu. Kaplica została pomyślana nie tylko jako budynek sakralny, ale również jako miejsce spotkania lokalnej społeczności.

Rwanda Chapel to próba odnalezienia równowagi pomiędzy tradycją a współczesnością, architekturą a naturą oraz materialnością a duchowością. Projekt pokazuje, że przestrzeń sakralna nie musi dominować nad otoczeniem – może czerpać z niego swoją formę, znaczenie i wyjątkowy charakter.

„DOM NA WODZIE”

„Kiribati Floating Houses”

Architektura w harmonii z oceanem|Projekt Konkursowy | Young Architects Competitions

Architektura unosząca się na wodzie

Jak będzie wyglądał dom przyszłości w świecie, w którym granica między lądem a oceanem nieustannie się przesuwa?

Projekt Kiribati Floating Houses to wizja nowoczesnego, samowystarczalnego domu mieszkalnego, zaprojektowanego z myślą o wyspiarskim państwie Kiribati na Oceanie Spokojnym. Koncepcja stanowi odpowiedź na postępujące zmiany klimatyczne, podnoszenie się poziomu mórz oraz rosnące zagrożenie dla niewielkich, nisko położonych wysp. Zamiast walczyć z żywiołem, proponujemy architekturę, która uczy się z nim współistnieć.

Główną ideą projektu jest stworzenie niezależnej jednostki mieszkalnej, której konstrukcja pozwala funkcjonować bez tradycyjnego, stałego fundamentowania na gruncie. Budynek przyjmuje organiczną, opływową formę inspirowaną naturą i dynamiką morskiego środowiska. Jego charakterystyczna, obła bryła wyróżnia się na tle tradycyjnej zabudowy, jednocześnie ograniczając wizualną ingerencję w otaczający krajobraz. Metalowa elewacja nadaje obiektowi wyrazistą, ponadczasową estetykę, a system niewielkich otworów okiennych i panoramiczne przeszklenie w górnej części budynku budują relację pomiędzy wnętrzem, światłem i otaczającym oceanem. Dom został osadzony na specjalnie zaprojektowanym systemie pływaków i konstrukcji stabilizującej, umożliwiającym utrzymanie budynku na powierzchni wody. Podwodny układ konstrukcyjny stanowi integralną część architektury, zapewniając jej stabilność i zakotwiczenie w morskim środowisku i odpowiednią prace przy większych falach.

Nowa relacja człowieka z oceanem

Istotnym założeniem koncepcji jest ograniczenie zależności budynku od zewnętrznej infrastruktury. Dom przyszłości powinien być nie tylko bezpiecznym schronieniem, ale również autonomicznym ekosystemem mieszkalnym. Architektura zakłada możliwość wykorzystania odnawialnych źródeł energii, racjonalnego gospodarowania wodą oraz rozwiązań ograniczających zużycie zasobów naturalnych. Dzięki temu budynek może stanowić model alternatywnego sposobu zamieszkiwania w regionach szczególnie narażonych na skutki zmian klimatycznych.

Projekt nie traktuje wody jako bariery, lecz jako naturalne środowisko życia. Dom staje się współczesną przystanią – miejscem bezpiecznym, niezależnym i otwartym na otaczający krajobraz. Minimalistyczna forma, świadomie dobrane materiały oraz futurystyczna sylwetka budynku tworzą architekturę, która łączy technologię z naturą. To próba redefinicji pojęcia domu w obliczu globalnych przemian środowiskowych.

Kiribati Floating Houses to nie tylko projekt domu unoszącego się na wodzie. To wizja architektury odpornej na zmiany, poszukującej nowych sposobów współistnienia człowieka z naturą i wyznaczającej kierunek myślenia o przyszłości osadnictwa na terenach zagrożonych podnoszeniem się poziomu mórz.

„REWITALIZACJA I ADAPTACJA FABRYKI SŁODU VETTERÓW”

Projekt magisterski-konkursowy | Nagroda Architektoniczna im. M. Baczko i P. Zakrzewskieg – Wyróżnienie

Rewitalizacja fabryki słodu Vetterów, to przede wszystkim adaptacja budynków zabytkowych usytuowanych nieopodal historycznej zabudowy Lublina, zobowiązująca do projektowania ze szczególną wrażliwością i poszanowaniem miejsca. W tym przypadku jest to południowa część starego miasta, a dokładnie Wzgórze Misjonarskie, u którego podnóża leży Fabryka Słodu. Okazały kompleks został założony w drugiej połowie XIX w. Budynek, będący obecnie w złym stanie technicznym, wykazujący problemy z posadowieniem, ścianami, więźbą i pokryciem dachu, został poddany całkowitej renowacji i adaptacji na obiekt wielofunkcyjny. Architektoniczna koncepcja została przygotowana z zachowaniem najbardziej wartościowych elementów budynku: zdobionej fasady ścian zewnętrznych, wewnętrznej, żeliwnej konstrukcji oraz odbudowy więźby dachowej na podstawie oryginalnych planów gmachu.

Kontekst miejsca

Pamiętając również o kontekście miejsca, obiekt został uzupełniony nowo projektowanym budynkiem rozlewni. Surowa bryła stanowi przeciwieństwo ceglanego gmachu słodowni – stanowiąc przeciwwagę, buduje przestrzenne proporcje. Obecność budynku rozlewni kształtuje zupełnie nową przestrzeń wewnętrzną dziedzińca, która swoim charakterem wspiera powstawanie nowych relacji społecznych. Środek dziedzińca akcentuje futurystyczna rzeźba stojąca w płytkim oczku wodnym, kształtem nawiązująca do skomplikowanych, a za- razem wyważonych, relacji pomiędzy budynkami. Plac wewnętrzny spina stalowa kładka, umożliwiając zwiedzającym obserwację wszystkich procesów towarzyszącym warzeniu piwa. Przeplatanie funkcji zawartych w opracowaniu daje szansę spotkania ludziom z różnych środowisk, co zdecydowanie podnosi rangę miejsca.

Po renowacji słodownia odzyskała swoje walory przyćmione stanem technicznym i zaniedbaniem. Stanowi również ważny element dziedzictwa kulturowego miasta i całego regionu. Projekt ten jest przykładem adaptacji obiektów poindustrialnych í udowadnia, że stare budynki mają wielki potencjał i mogą stanowić ciekawą alternatywę dla nowoczesnego budownictwa. Wyjątkowy charakter i niepowtarzalność przestrzeni postindustrialnej w połączeniu z nową funkcją i wyważonym twórczym działaniem może kreować nową wartość architektoniczną, którą obrazuje przed- stawiony projekt. Koncepcja ta powstała na podstawie wnikliwej analizy terenu. Celem tego opracowania jest zwrócenie uwagi na szeroko rozumiane procesy rewitalizacyjne, które będą miały na celu zapewnienie zrównoważonej adaptacji na następujące funkcje: hotelarską, restauracyjną, biurową, edukacyjną, a tak- że związaną z produkcją piwa.