„Experiental beer garden”
SSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSDSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSS
Rewitalizacja, a przede wszystkim adaptacja budynków zabytkowych usytuowanych nieopodal historycznej zabudowy Lublina, zobowiązuje do projektowania ze szczgólną wrażliwością i poszanowaniem miejsca. W tym przypadku jest to południowa część starego miasta, a dokładnie Wzgórze Misjonarskie, u którego podnóża leży Fabryka Słodu. Okazały kompleks został założony w drugiej połowie XIX w.
Budynek, będący obecnie w złym stanie technicznym, wykazujący problemy z posadowieniem, ścianami, więźbą i pokryciem dachu, został poddany całkowitej renowacji i adaptacji na obiekt wielofunkcyjny. Architektoniczna koncepcja została przygotowana z zachowaniem najbardziej wartościowych elementów budynku: zdobionej fasady ścian zewnętrznych,
wewnętrznej, żeliwnej konstrukcji oraz odbudowy więźby dachowej na podstawie oryginalnych planów gmachu.
Pamiętając również o kontekście miejsca, obiekt został uzupełniony nowo projektowanym budynkiem rozlewni. Surowa bryła stanowi przeciwieństwo ceglanego gmachu słodowni – stanowiąc przeciwwagę, buduje przestrzenne proporcje. Obecność budynku rozlewni kształtuje zupełnie nową przestrzeń wewnętrzną dziedzińca, która swoim charakterem wspiera powstawanie nowych relacji społecznych. Środek dziedzińca akcentuje futurystyczna rzeźba stojąca w płytkim oczku wodnym, kształtem nawiązująca do skomplikowanych, a za- razem wyważonych, relacji pomiędzy budynkami. Plac wewnętrzny spina stalowa kładka, umożliwiając zwiedzającym obserwację wszystkich procesów towarzyszącym warzeniu piwa. Przeplatanie funkcji zawartych w opracowaniu daje szansę spotkania ludziom z różnych środowisk, co zdecydowanie podnosi rangę miejsca.
Po renowacji słodownia odzyskała swoje walory przyćmione stanem technicznym i zaniedbaniem. Stanowi również ważny element dziedzictwa kulturowego miasta i całego regionu. Projekt ten jest przykładem adaptacji obiektów poindustrialnych í udowadnia, że stare budynki mają wielki potencjał i mogą stanowić ciekawą alternatywę dla nowoczesnego budownictwa.
Wyjątkowy charakter i niepowtarzalność przestrzeni postindustrialnej w połączeniu z nową funkcją i wyważonym twórczym działaniem może kreować nową wartość architektoniczną, którą obrazuje przed- stawiony projekt. Koncepcja ta powstała na podstawie wnikliwej analizy terenu. Celem tego opracowania jest zwrócenie uwagi na szeroko rozumiane procesy rewitalizacyjne, które będą miały na celu zapewnienie zrównoważonej adaptacji na następujące funkcje: hotelarską, restauracyjną, biurową, edukacyjną, a tak- że związaną z produkcją piwa.
